^{دیــروز فریبم داد...}

 ^{از امــروز میترسم...}

                                                     ^{از فــردا بیمناکم...}

^{ديگر طعم تلخ زندگي را نخواهم چشيد...
ميان غم بارترين}

^{و شايد زجر آورترين لحظاتم}

                ^مرگ

       ^{به سراغم مي آيد}

^{و كابوس زندگي پر دردم را}

          ^{ميان شيرين ترين آرزوهايم}

                             ^{به زنجير ميكشد}

            ^{من مرده ام}

^{و اينك  تابوتم را}

^{ميان سنگيني سكوت}

                     ^{سنگين تر از دردهايم}

^{به سوي فرجامي كه گريبانگير انسان هاست}

               ^{مي برند}

^{قبرم را}

^{به تزيين دانه هاي خاكي كه جسمم را در بر مي گيرند}

^{مي آرايند}

     ^و

         ^{روياييم را پايان مي بخشد}

^{و زندگي پر از رنجم را}

^{فرجامي ابدي ميدهد}

^{انسانها}

^{زمان را تسخير خواهند كرد}

    ^{و آرام و آرامتر از ثانيه ها}

                             ^{فراموشم خواهند كرد.}

^{و من}

          ^{ديگر طعم تلخ زندگي را}

                                    ^{نخواهم چشيد}

                                                           ^{من مرده ام}

 ...

_{وای بر من
گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
که این سو
پیرمردی با سپیدی های مو
و هزاران بار مردن رنج بردن
با خمی در قامت از این راه دشوار
که این سو
دستها خوشکیده
دل مرده
به ظاهر خنده ای بر لب
و گاهی حرفهای پیچ در پیچ
و هم هیچ
و گه گاهی
دو خط شعری
که گویای همه چیز است و خود ناچیز
وای بر من
گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
که آن سو
نازنینی غنچه ای شاداب و
صدها آرزو بر دل
دلی گهواره عشقی
که چندی بیش نیست شاید
و از بازیچه بودن سخت بیزاریست
وای بر من
گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
و عاشق گشتن و عاشق نمودن
سخت دشوار است}

_...

^{سکوت خواهم کرد واز یاد خواهم برد ،}

^{آن چه را که به پایان رسید}

 ^{وشروع خواهم کرد آنچه را که دوباره به اتمام میرسد:}

^{سیگاری آتش خواهم زد تا بخاطر...}

^{قلمی خواهم شکست تا به آغاز...}

^{اراده ای خواهم کرد تا به عمل...}

 ^{تیری رها خواهم ساخت تا به ثمر...}

^{فنجانکی خواهم شکست تا به شکست...}

^{بره ای خواهم شد تا به تمرد...}

 ^{وعمری خواهم کرد تا به مرگ...}

^{و اوقات را معدوم خواهم ساخت}

^{همچنانکه آب غسالخانه ای را چرک...}

^{و خاکی را مزدود...}

 ^{زندگیم را مفعول...}

^{و خدایان را برای لحظه ای  مشغول خواهم ساخت}

^{سنگ تراش شروع میکند برای لقمه نانی}

 ^{وچه اهمیت دارد حقیقت آنچه مینویسد  چیست؟}

^{چه اهمیتی دارد سال تولد اتفاقی که به پایان رسیده است؟}

^{و فریاد های انزجار از درد زایمان مادرم،تنها با نام پدر بر سنگ جای میگیرد}

^{من از آنچه بودم جدا شدم}

^{قطعه چند وبلوک چند نام من است}

^{تنها خود میتوانم مراقب خود باشم}

^{گودالم را دوست خواهم داشت}

 ^{و با موریا نه هایم چند ساعتی بازی خواهم کرد}

^{و اگر صدایی لرزان  بر قبر من حمدی خواند}

^{به او خواهم خندید ،تا حد مرگ...}

                                                                                                  

_{همه چیز به پایان رسید!}

_{آری وقت رفتن است...}

_{وقت سفر کردن و دل کندن...}

_{وقت جدایی...}

_{پای رفتن نیست...}

_{اما باید رفت...}

_{رفت و مقصد را جست!}

_{نمی دانم به کدامین سو می روم...}

_{اما می روم...}

_{باید ادامه داد...}

_{هنوز مانده...}

_{مسیر طولانی و مقصد دور...}

_{هم شادم و هم غمگین!!!}

_{شادم از پایان و غمگینم از پایان!!!}

_{کوله بارم را بسته ام...}

_{آماده ی سفر...}

_{اما دل کندن دشوار است از عزیزان!!!}

_{رسم روزگار این است...}

_{جدایی از کسانی که دوستشان داری!!!}

_{سخت است اما چاره ای نیست!}

_{دلم برای همه تنگ می شود...}

_{رفتن اجباریست...}

_{ماندن بعید...}

_{تنها باید رفت و سفر کرد!!!}

_{تنها باید ادامه داد!!!}

_{آری می روم...}

_{خدا نگهدار...}

چه زود فراموش شدم... 

_{^{ای مسافر !!!
اي جدا ناشدني !}}

_{^{گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر !}}

_{^{تا به کام دل ببينمت .}}

_{^{بگذار از اشک سرخ ، گذرگاهت را چراغان کنم .}}

_{^{آه ! که نميداني ... سفرت روح مرا به دو نيم مي کند ...}}

_{^{و شگفتا که زيستن با نيمي از روح تن را مي فرسايد ...}}

_{^{بگذار بدرقه کنم واپسين لبخندت را و آخرين نگاه فريبنده ات را .
مسافر من !}}

_{^{آنگاه که مي روي کمي هم واپس نگر باش . با من سخني بگو .}}

_{^{مگذار يکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمي تابم ...}}

_{^{جدايي را لحظه لحظه به من بياموز...}}

_{^{آرام تر بگذر ...
وداع طوفان مي آفريند...}}

_{^{اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟!}}

_{^{باران هنگام طوفان را که مي بيني !}}

_{^{آري باران اشک بي طاقتم را که مي نگري ...
من چه کنم ؟}}

_{^{تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...}}

_{^{اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...
اما نمي داني ...
نمیدانی که ان هنگام که سفرت به پایان رسد
ایا از خود راضی و خشنود هستی؟؟؟
پس گامهایت را ارام واهسته بردار و از
انچه در سفرت تو را به بیراهه میکشاند دوری کن}}

_{^{حال تو حال کسی است ، که با ایمان و عزم راسخ
برای پیمودن  و صعود به قله ی رهایی اینک در دامنه ی کوه ایستاده است}}

_{^{به بالا که مینگری نگران نشو
بدان که تنها نیستی...
فرشتگانی مهربان همراه تواند و گاهی که خسته  میشوی! انها یاریت میکنند و همراه تو اند انجا که حس تنهایی کردی!}}

_{^{فقط قله را ببین ..
ببین که بر  فراز ان ایستاده ای
و ان گاه ....
تن رنجورت هر چند ممکن است زخمی و خستگی ناچیزی داشته باشد...
اما حس زیبایت را از اینک میبینم
که چه شیزین است فتح قله های رهایی...}} 

_{^{میبینی برای رسیدن هر چه کردی
ارزشمند است
ان گاه که از اسارت من رها گشتی...
وه چه شیرین است رهایی برای تو...}}

  _{^{بقیه در ادامه مطلب...}}